Wandelen door Toscane Via Francigena.

Dit jaar gingen we wandelen in Toscane ,de groene parel van Italie..Toscane is bij iedereen gekend en geliefd vanwege de mooie kunststeden ,zoals Firenze en Siena en de ontelbare liefelijke dorpjes die zo mooi in het Toscaanse landschap liggen.

Zo herinnerden we Toscane ook, nu gingen we er door wandelen..voor de heuvels waren we gewaarschuwd ,we kozen de maand mei ..de wandelmaand bij uitstek voor vele wandelaars, met een matige temperatuur van 22 graden is dit een prima wandelweer.

De Via Francigena, een pelgrimsweg  loopt van Canterbury naar Rome ,dwars door de Apennijnen begon de Via Francigena in Italië, wij zouden het stuk door Toscane lopen…en begonnen aan de etappe 26.IMG_20190518_164542_220

Vrijdag17Mei.

Met onze gepakte rugzak namen we de trein vanuit Antwerpen richting Parijs ,in Gare de Nord stapten we nog eens over naar Gare de Lyon,en konden daar al vrij vlotjes onze slaaptrein nemen naar Milaan ,onze gedeelde slaapwagon met twee Argentijnse meisjes was dik in orde.,in enkele woorden Spaans en Engels deelden we die avond onze reiservaringen en onze cultuurverschillen ..en leerden we de nationale drank “Mate” van Argentinië kennen.

Zaterdag18Mei,van Pietrasanta naar Camaiore, etappe 26.

Met een koffie en croissant namen we ons ontbijt in de trein ,en namen we in Milaan afscheid van de Argentijnse meisjes die nog verder reisden naar Venetië..wij namen de trein naar onze bestemming in Pietrasanta,daar waar onze wandelvakantie begon ..via de goed bewegwijzerde wegen begonnen we aan onze 9,43 km naar Camaiore ,een eerste kennismaking met de wandelwegen van Toscane!

Tijdens onze zoektocht naar een Pasticceria in Pietrasanta  zagen we hoe mooi dit stadje was..de motregen belette ons om buiten op het marktpleintje onze koffie te drinken ,met onze Panini op zak vertrokken we iets later in de lichte motregen Via Francigena naar Camaiore.

De eerste kilometers gingen op verharde wegen ,voor verharde wegen hadden ze ons ook gewaarschuwd, ook voor de Italiaanse chauffeurs ..het was soms wel opletten geblazen, maar meestal viel het wel mee ..waarschuwingsborden lieten je op tijd weten dat je op minder veilige wegen terecht kwam, en op drukke wegen hadden ze grintpaden achter de vangrails gemaakt,je kon er soms niet onderuit, om van de éne wandelweg naar de andere wandelweg te geraken ,moet je al eens een drukke weg of verharde weg oversteken..20190518_141713

Omringd door de bergen ,waren we in het dal aan het wandelen ,je zag de mist op de bergen hangen, het gaf mij een akelig gevoel ..een opgesloten gevoel,nu weet ik meteen weer waarom ik een hekel aan die donkere bossen heb…als zijn ze wel prachtig om zien hier in Toscane.,het stijgt en het daalt ..en al gauw gaan de jassen uit en wandelen we alleen in ons T’shirt in de lichte motregen dat soms aanvoelt als een verfrissingsspray., we komen Camaiore binnen langs een riviertje”Lucese”, lopen over het bruggetje zo het stadje binnen naar ons eerste logement.

In Camaiore zorgen we voor onze Credenziale, die konden we krijgen in het pelgrimshostel, dit zijn altijd mooie herinneringen ..en tevens een bewijs dat je er bent geweest. 

Zondag 19Mei,van Camaiore naar Lucca, etappe 27.

Bij ieder logement is het anders, hier moesten we zelf voor ons ontbijt zorgen…gelukkig waren er genoeg cafetaria’s die open waren op zondag en die voor ons ontbijt en lunch  zorgden ,we gingen vandaag naar Lucca ,zo’n 23km ,ze voorspellen regen en hangt er opnieuw een mist op de bergen…het stijgt en het daalt en we krijgen mooie landschappen te zien ,het lijkt alsof ze de dorpjes in het landschap hebben gegooid, en de Cipressen hier opeens uit de grond schieten.

20190519_102557.JPG

Juist voor dat we terug de natuur induiken komen we dan toch een barretje tegen ..een koffie op tijd en stond is nooit slecht, in die barretjes kun je van alles kopen ,broodjes, drankjes ..goed dat ze er zijn ! 

We schieten terug de natuur in net als het begint te regenen..gelukkig voel je dat niet zo in een bos dachten wij ..nee hoor,nat werden we ..in droge periode’s werden onze broeken dan weer nat van het hoge gras…niet alleen Toscane zag er groen uit, 😦 de beekjes en de watervalletjes stroomden alsof het een lieve lust was ,Frank Deboosere zou hier jaloers geworden zijn !

In één van die natte periode’s ,zijn we dan onderweg in een dorpje even gaan schuilen in een pelgrimhostel,terwijl we onze lunch in het droge aan het eten waren kwamen twee  kranige Zwitserse dames binnen ,de conversatie was geen probleem ..ze spraken net zoals wij meerdere talen in hun landje, met een”Hou de moed er in”vervolgden we terug  onze weg in de regen..och we waren niet te beklagen ,we passeerden mooie dorpjes die net op de heuveltop lagen ,en die we later dan weer op een afstand zagen ..heel mooi !20190519_132309.JPG

We doken terug het groen in ,stijgen en dalen ..zo ging het hier voortdurend,wandelpaden veranderden soms in kleine beekjes, tot we terug een paar verharde verkeersluwe wegen te zien kregen ,dat bij regenweer soms al  eens welkom was , we naderden Lucca en net zo’n vijf kilometer voor Lucca hadden we toch wel een stop verdiend…in een Italiaans familierestaurant, hier waren weer woorden tekort …de lekkerste Pasta gegeten ooit, een aanrader !20190519_155301.JPG

Met onze buikje rond hebben we nog de vijf resterende kilometers gewandeld, naast de rivier “Serchio” bereikten we zo Lucca …een weerzien na 20 jaar ,niks was veranderd ..het gele plein was nog steeds hoe het in mijn gedachten bewaard was gebleven.

20190520_092814.JPG

20190520_092731.JPG

Maandag 20Mei,van Lucca naar Altopascio,etappe 28.

Voor we Lucca terug verlieten door één of andere stadspoort, zijn we eerst gaan ontbijten..we hadden van ons logement ontbijtbonnetjes gekregen ,de cafetaria lag wel nog een kwartier lopen ..tegen dat we dan goed en wel vertrokken waren uit Lucca waren we al goed wakker!

IMG_20190519_163645265_HDR.jpg

 

We verlieten Lucca door één der stadspoorten, en beginnen terug nattigheid te voelen,er was regen voorspeld..het regent goed door deze keer ,vijf mensen met poncho’s schuilen voor de regen ,arme toeristen denken wij ..eventjes later vinden wij ook een plaatsje om te schuilen, ik waarschuw mijn wederhelft “als dit zo blijft , ga ik liever met de bus”wederhelft krijgt me gesust ,en het stopt met regenen..we lopen verder en beginnen aan de etappe naar Altopascio, dat nu ook niet één van de mooiste etappes was ..veel langs drukke wegen en industrie, veel geharde wegen..tja het kan niet altijd perfect zijn , overal heb je wel eens een etappe dat tegen valt..

In Capannori haalden we in een toeristenburo onze stempel ,en honderd meter verder drinken we koffie in de zon …eindelijk zon ,we genieten als is het maar voor even..en we lopen verder als het terug begint te regenen.

Onderweg komen we een gedenkplaatje tegen van een zekere Cor Vanlaer,74 jaar uit Antwerpen…hier gestorven op de Francigena, geen slechte plaats om te sterven dachten wij ..beter hier op de Francigena dan in één of ander tehuis .

We passeren nog een verlaten en vervallen kerkje met bijbehorend kerkhof.,maar die vervallen kerkjes of sobere kerkgevels willen hier niks zeggen in Italië, het is de binnenkant dat telt .. en die zijn meestal heel rijkelijk versierd en prachtig om te zien !

Zo’n acht km voor Altopascio passeren we Porcari een klein dorpje ,waar we een stop houden om even iets te eten in een barretje..de Italianen in het barretje zijn verstomd dat wij ons toch verstaanbaar kunnen maken en voelden zich schuldig omdat ze geen woord Engels praten…de conversatie die daaruit volgde was schitterend ,en was eigenlijk een film waard !

IMG_20190520_135649178_HDR

 

We naderen Altopascio ,een mooi dorp op de Via Francigena.,in ons logement maakten we kennis met onze gastheer en zijn moeder ,die ons vertelde over het leven in Altopascio en het muzikale leven van haar zoon..het logement heeft een mooie locatie in het dorp ,vlak onder de kerk en heeft als voordeel dat ze ook een spaghetteria hebben, ver moet je niet lopen als je wilt eten.

Dinsdag 21Mei,van Altopascio naar Fucecchio, etappe 29.

Na het gezellig verblijf en ontbijt ..zeg nu nog eens dat Italianen geen vriendelijke mensen zijn ,vertrokken we naar Fucecchio, deze etappe hebben we in tweeën gesplitst..29 km was teveel volgens onze vakantienormen.

Op deze etappe hebben we vooral kennis gemaakt met de mooie overblijfselen van de Romeinse wegen ,niet gemakkelijk om te lopen ,maar wel mooi om zien.. we stelden ons voor hoe het vroeger moet geweest zijn met veel minder goed schoeisel aan hun voeten.

Toen we boven waren ,kwamen we voor de eerste keer onze vijf Nederlanders tegen in hetzelfde barretje, mensen uit Groningen..ze legden de zelfde etappes af zoals wij ,we zagen elkaar dan ook regelmatig terug,nadien ging het terug verder ,deze keer door mooie boswegen , als die niet zo modderig en slijkerig waren geweest ..geen wonder ook met die regen van de voorbije periode,onze broeken waren in de kortste keren besmeurd en onze schoenen wogen op slag een kilo meer ..boven gekomen ,stonden de Nederlanders daar al met hun korte broek en propere schoenen..ik vroeg ze hoe ze dat hadden klaar gespeeld?,ik noem ze nu Nederlanders omdat ik hun namen niet ken ,na San Gimignano zijn we ze uit het oog verloren …

Voor volgende wasbeurten te vermijden heb ik die korte broek s’ anderdaags ook maar aan gedaan , koud was het nu niet meer..en we kregen nu zelf de zon te zien !

In Ponte Cappiano hebben we opnieuw een stop gehouden in een Osteria, we wisten dat er in de buurt waar we verbleven niet veel eetgelegenheden waren, dus hebben we van de gelegenheid gebruik gemaakt om eerst onze maag te vullen voor we de verdere zes km aangingen, terug een lunch om U tegen te zeggen ..voor geen geld , hebben wij een drie gangen menu gehad met drank inbegrepen, dat was ook één van de enigste keren dat we zo weinig hebben betaald…Italië is nu niet het goedkoopste land om te reizen.

20190521_145634

We staken in Ponte Cappiano het kanaal over en wandelden nog zes km verder op de Via Francigena tot we onze bestemming bereikten, de wandeling ging redelijk vlot ,alles was plat …het laatste platte stuk althans !

Woensdag 22Mei, van Fucecchio naar San Miniato, etappe 29.

Ons verblijf was een toonbeeld van Italiaanse elegantie en gastvrijheid ,de gastvrouw verdiende een 10/10… Fucecchio was een mooi klein stadje en had een mooi oud stadsgedeelte,waar je op het kerkplein een mooie uitkijk had op het andere stadsgedeelte van  Fucecchio, het hele stadje was versierd met vlaggetjes ..was het hier niet dat de Italiaanse Giro door kwam ?20190522_101400

Enfin ,we verlieten Fucecchio en vervolgden onze weg Via Francigena, de wandeling was deze keer maar 10,7 km lang ,in het begin was het nog plat en we wandelden verder op een soort van dijk of berm ,later langs boerderijen en wijngaarden totdat we in de verte  San Miniato al op de heuvel zag liggen ..en die heuvel moesten we op!20190522_113836

Van beneden San Miniato(Basso) naar omhoog..één van de vele kuitenbijters dat Toscane bezit ..éénmaal boven, konden we San Miniato bewonderen in zijn geuren en kleuren, onze logement was sober en klein ,maar bezat wel een klein balkonnetje met een mooi uitzicht op het Toscaanse landschap, het was zijn geld waard !IMG_20190522_162857_125

 

San Miniato is heel bekend voor zijn truffels ,de witte truffel,de zomertruffel ,laat dit nu mijn lievelingspasta zijn”Pasta met truffel “lekker ..je moet natuurlijk van de overheersende geur houden..die je soms op afstand al kan ruiken, mmmm

Een avondwandeling door de straatjes van San Miniato was wel nodig om de nodige calorieën af te werken.

Donderdag23Mei, van San Miniato naar Gambassi Terme, etappe30.

Deze etappe is er één om nooit te vergeten ,de landschappen onderweg zijn wondermooi..op de  heuveltoppen in Val d’Elsa, en langs de wijngaarden van Chianti .

De moeilijkheidsgraad lag vandaag een beetje hoger ,niet alleen  de afstand van 25 km ..maar ook het gebrek aan eet en drink gelegenheden, op regelmatige afstand vond men wel drinkbaar water en picknicktafels, qua stijgen en dalen mocht het die dag ook wel tellen..onderschat Toscane niet ,het stijgt en daalt voortdurend !

20190522_152923 (2)
San Miniato.

Het ontbijt was karig zoals de kamer sober was ,we vonden gelukkig een Pasticceria waar we iets voor de lunch konden kopen, kort nadat we San Miniato verlieten begon het landschap zich al te veranderen, het waren schilderijtjes wat men zag ..een golvend tapijt dat zich uitgerold had ,met daarop enkele wijngaarden, daartussen enkele lichtgroene grasvelden ,stukjes donkere gekleurde bossen, met daarnaast wat cypressen op een rijtje en hier en daar een Toscaans huisje ..hier moet een kunstenaar aan het werk geweest zijn , ik kan het niet anders beschrijven..ieder boompje en struikje lijkt  berekent, ieder huis in de zelfde Toscaanse stijl ..geen potpourrie van bouwstijlen  zoals in vele landen.20190523_101915 (2).JPG

Nadat we een hele tijd op een verharde weg liepen,splitste de weg zich nu en zag je in de verte al de weg kronkelen tussen het landschap ,op de heuvel af en toe een huis die daar wat verloren leek te staan ,en alsof het landschap nog niet mooi genoeg is ..zagen we links en rechts rode en gele veldbloemen de grasvelden nog wat inkleuren…als je dan bijna boven bent ,staan de slanke cypressen aan de kant van de weg je nog wat toe te juichen.20190523_112232.JPG

Het werd tijd voor een pauze in Coiano.,bij een ruïne van een kerk  was er rust en watervoorziening, we waren niet alleen toen wij daar toekwamen, vele wandelaars namen hier een pauze en hadden het zelfde idee als wij ..ook de Nederlanders zagen we daar , een Frans gepensioneerd koppel die al een paar maand onderweg was, Italiaanse fietsers.en wandelaars,een Nederlander die het helemaal alleen deed..informatie werd uitgewisseld tijdens een praatje ,en iedereen wenste elkaar nog een goede Camino toe , wij gingen er ook van door ..

20190523_122907.JPG
Coiano.

20190523_131338.JPG

Deze keer ging het door holle wegen van een wijngaard, op holle wegen door het bos tot we terug in het open landschap terecht kwam , wat men nu zag wat onvoorstelbaar ..groene grasvelden die golfden in het landschap ,met daarin in een kuiltje ergens een boerderijtje ,de zon wist precies waar ze moest schijnen ..een kudde miniatuurschapen die ergens  op een heuvelrug  stond te grazen, te mooi voor woorden  !20190523_13373620190523_13430520190523_14272520190523_144838

Zo bleef het inderdaad nog een tijdje doorgaan ,de Nederlanders hadden we bijna ingehaald ,de mooie landschappen doet het tempo wat vertragen ..maar waarschijnlijk speelde de warmte en de zon nu ook parten in ons tempo, je merkt het verschil wel bij het wandelen zon of geen zon ..de weg langs de wijngaarden was heel vermoeiend en iedereen was naar een fris drankje of  koele pint aan het smachten.. bij  het aftellen van de kilometers naar het barretje geraakte ik nog net tot aan het terras ,mijn voeten waren oververhit aan het geraken ,andere sokken en een frisse pint deed wonderen.

20190523_162831.JPG

Daarna was het nog een kleine drie kilometer tot Gambassi Terme, en we hoopten in stilte dat ons logement niet zover meer was..de Nederlanders kwamen er nadien ook aan in het zelfde logement en waren net zo blij dat deze mooie,maar toch vermoeiende wandeling gedaan was.

20190523_165703
Gambassi Terme.

Vrijdag24Mei,van Gambassi Terme naar San Gimignano, etappe31

We verlaten Gambassi Terme na het ontbijt in het mooie logement, het huis en de Italiaanse Mama kwamen net uit een boek ,het was er gezellig logeren..uitgerust begonnen we terug aan onze nieuwe etappe.

Naar San Gimignano gingen we, de route was niet zo erg lang ..maar niet te onderschatten, de hoogtemeters konden weer tellen .., de mooie Toscaanse landschappen kwamen ons weer tegemoet ..nu kregen we echt van die lange grintwegen te zien met de bijhorende cypressen, het waren soms beelden uit een boek maar nu in het echt…20190524_12012520190524_12024720190524_104838Langs de Chianti wijngaarden bleven de wegen kronkelen in het landschap ,en wij genoten 100% van deze mooie omgeving, we kwamen door dorpjes en zagen later ,veel later ..San Gimignano op de heuvel staan ,pas toen we het klooster zagen ..bereikten we het hoogste punt van onze wandelingen, en zagen we San Gimignano naderen.20190524_134452.JPG

Het klooster was een oase van stilte ,en dat werd hier ook gevraagd van de passanten…daar hebben wij ons even de tijd genomen om even te pauzeren, met een volledige stilte en een fantastisch panorama.

Na onze rustpauze  gingen we terug verder met onze wandeling ,en zagen we een bord verschijnen dat we op een onveilige weg kwamen , we waren gewaarschuwd ..en dat was maar goed,aan de juiste kant lopen is dan het beste .. dan zie je de chauffeurs uit de bocht komen en omgekeerd.

De weg was weer één stijgen en dalen, maar nu konden we ons tenminste troosten aan het mooie landschap terwijl we verder liepen op de drukke verharde weg naar San Gimignano,de landschappen werden niet minder mooi toen we San Gimignano naderden, het was alleen een drukte van jewelste ..wat wil je ,we kwamen net van het klooster ?20190524_133948

20190524_142922
San Gimignano.

We volgden de menigte naar het plein met de torens ,daar waar ze staan aan te schuiven voor een ijsje ,s’ avonds hebben we dat ook gedaan ..het is inderdaad het beste ijs dat ik  ooit gegeten heb !

IMG_20190525_220847_173
Aanschuiven bij Gelateria Dondoli.

S’ avonds komt San Gimignano volledig tot rust , lege straten ..tot de volgende ochtend het volledige circus opnieuw begint, mensen worden van de bussen gedropt en de gidsen staan klaar om in de kortst mogelijke tijd alles te tonen.

Zaterdag25Mei, Rustdag in San Gimignano.

Wij hadden hier een rustdag gepland, en konden nu in alle rust uitslapen,en ontbijten met een mooi uitzicht op het landschap van San Gimignano…, later bezochten we het stadje uitgebreider…toen we op zoek waren naar een wasserette en supermarkt,dat moet soms ook gebeuren.

Zondag26Mei,Van San Gimignano naar Strove, etappe 32.

Deze etappe hebben we opnieuw in tweeën gesplitst, we waren in vakantiemodus..met  16 km zou de wandeling nog lang genoeg zijn vandaag ,ze voorspelden terug regen ..en dat net als we door een heel mooi gebied lopen.

20190526_094732 (2).JPG
San Gimignano,het Manhattan van het middeleeuws Toscane.

Niks gekort ,we genieten nog terwijl het droog is van de wandeling, we overschrijden hier modderige wegen, slijkerige wegen en ontmoeten terug twee gepensioneerde Franse mensen uit Regio Parijs, die ook al een tijdje onderweg zijn ..op hun tempo,ze hebben tijd genoeg ..enkele wegen later nemen we een rustpauze aan een cafeetje of beter gezegd , een meneer dat een cafeetje uitbaat voor de pelgrims en wandelaars, en daar ontmoeten we een Fransman uit Nice..met een gezellige babbel  laten we even de tijd voorbij gaan en  genieten van onze koffie , dat zou waarschijnlijk het enigste cafeetje zijn op deze etappe…met toelating van de hond , gaan we terug op pad ..het begint te regenen, te miezeren, te weinig om een jas aan te doen .en we wandelen verder,we overschrijden tweemaals een beekje met behulp van grote stenen , voor wederhelft waren die niet nodig ..hij heeft lange benen, maar toch ..het beekje stond al goed vol.

Het begon serieus te regenen ,jassen werden aangetrokken en er werd verder gewandeld ..mijn brilglazen gingen al snel bedampen, en zonder zie ik niks ..miserie ,miserie ..als je dan aan het stijgen bent op rotsachtige paadjes, onze schoenen waren doornat aan het worden ,gelukkig geen natte voeten ,de jassen idem ..die sprookjes van waterdicht daar begin ik toch stilaan niet meer in te geloven,nat = nat en daar helpt niks meer !

De volgende koffiestop of barretje in een dorp was in aankomst ,het was zondag en we mochten al blij zijn als er iets open was ..hier was het barretje tot één uur open ,we arriveerden zo’n tien minuten voordien,de eigenares bleef haar zaak open houden tot de laatste minuut en hielp iedereen zoveel mogelijk ,we mochten daarna het terras nog gebruiken ..dan zaten we tenminste nog in het droge.

Het bleef regenen en de wandeling ging verder,onze natte jassen werden terug aangetrokken ..en weer op pad, nadien kregen we dan af en toe eens een opklaring en waren de jassen dan weer veel te warm.. misschien hadden we beter ons zwemgerief mee genomen ,wegen met grote plassen maakten dat we soms niet wisten hoe we moesten lopen tussen de plassen ,op de bermen ?20190526_121606.JPG

Wat bij mooi weer van die mooie zanderige veldwegen langs wijngaarden waren ..waren nu echte modderpoelen ,van die hele vette modder… je kwam geen meter vooruit, continu moest je oppassen dat je niet uitgleed, en het beste plaatsje op de berm uitzoeken..man man , man .

NU kan ik er mee lachen , maar ik was toen wel aan het sakkeren..mijn handen waren verrimpeld van de regen bij het vasthouden van de stokken, en zonder stokken ging het niet in de modder..uiteindelijk zijn we terug op de verharde wegen terecht gekomen ,en konden we eventjes bekomen tot de volgende modderwegen eraan kwamen.20190526_153110.JPG

Jammer eigenlijk ,maar het was niet anders..gelukkig was alles plat totdat we bij onze bestemming aankwamen, daar kon ik weer lachen ,het lekkere eten was een troost.. wij hadden het verdiend !

Maandag27Mei,van Strove naar San Martino, etappe32.

Een wandeldag van 14km  stond er op het menu , de voorlaatste wandeling ..we gingen eerst genieten van het droge weer en gingen nu richting Monteriggioni, langs wijngaarden,door stukjes bos en langs een prachtig bewaard gebleven abdij van”Abbadia in Isola”,heel mooi .., we liepen verder de heuvel op en zagen in de verte al Monteriggione staan ..maar dat duurde nog een tijdje vooraleer dat er waren, we moesten de heuvel nog op !

IMG_20190527_104458523_HDR.jpg

20190527_110925.JPG

Onderweg zagen we velden vol klaprozen en andere veldbloemen ,en daar achter Monteriggione ,een dorp op een heuvel ..of was het meer een fort ?,want heel het dorp was ommuurd ..het waren weer echte postkaartjes!20190527_114704.JPG

De heuvel was de zoveelste kuitenbijter, en ééntje die je goed voelde…boven zijn we dan toch geraakt en gingen dan door de poort van Monteriggione, je kan het niet bedenken wat ze hier allemaal verkochten ..of er hier nog mensen woonden,dat betwijfel ik ..we hebben er in ieder geval een terrasje gevonden waar we iets konden drinken en onze meeneemlunch bestelden ,daarna ging het terug verder door de mooie wandelwegen tussen de heuvels ..ergens in een dorpje zou er terug een pelgrimstop zijn ,waar je iets kon drinken per donatie , dat hebben we dan ook gedaan .

Nadien wisten we dat we even van de Via Francigena moesten afwijken, mits onze bestemming van de route lag ..begint het dan weer te regenen, we nemen de andere weg  op een heel smal padje en komen dan enkele wegen later op onze bestemming aan in een agriturismo gebied, als het mooi weer was geweest  was dit alvast een topper geweest , nu zei het ons niet veel ..het goot buiten en alles was nat ,en we zaten hier in the middle of nowhere, geen lekker restaurantje ..niks.

Maar we hebben hier niks tekort gehad , de gastvrouw was zo vriendelijk om voor ons te koken ..en met een glaasje Chianti wijn was de avond zeker geslaagd !

Dinsdag28Mei,van San Martino naar Siena, etappe33.

We lopen de laatste etappe vandaag , naar Siena zo’n 13 km20190528_091706.JPG

Bij het verlaten van San Martino wandelen we door een lange groene dreef , het is voorlopig nog droog, ik durf het al bijna niet meer uit te spreken..onze kledij en schoenen voelen nog vochtig aan,het heeft niet goed kunnen opdrogen ..geen nood,het is de laatste etappe vandaag !

 

De eerste kilometer gaan op verharde wegen en we wandelen langs een landingsbaan voor parachutisten, we zien dat er ergens een gedenkplaatje staat voor gesneuvelden..een mooie vlakte ligt midden in het natuurgebied,we wandelen verder tot we de Via Francigena terug bereiken,en volgen de borden die richting bos wijzen ..voorbij velden met klaprozen en een pyramide die verwijst naar de tijd van de Romeinen ,we vervolgen onze weg naar Siena door plassen en modder tot we terug op de verharde weg komen en ze aanduiding geven dat we van de veilige weg af zijn,en het blijft stijgen en dalen tot in Siena..want daar ondervinden we de laatste kuitenbijter van Toscane…maar één ding is zeker ,het Toscaans landschap is mooi en blijft mooi..we wandelen in Siena naar de Piazza Campo waar het eindpunt is .

 

20190528_114354.JPG

Daags nadien zijn we Siena gaan verkennen, en een dag later…op de terugweg naar huis zijn we toch nog even de zon gaan opzoeken aan de Italiaanse Riviera, Milaan, Parijs en Antwerpen.

We zijn blij dat we Toscane eens op een heel andere manier mochten beleven en bekijken .. qua weer hadden we iets anders verwacht,maar met die Toscaanse heuvels was het misschien nog niet zo slecht ??

Ciao Italia !!

Binnenkort nog meer foto’s !

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

4 reacties op ‘Wandelen door Toscane Via Francigena.

  1. Dikke proficiat; je beschrijft de tocht in elk geval met heel veel enthousiasme; alweer een schitterende ervaring rijker. Ik kan er alleen maar van dromen van zo’n lange wandelvakantie 😉 Benieuwd naar de foto’s. Groetjes uit de Kempen

    Liked by 1 persoon

    1. Bedankt Guido ,we hadden al spijt dat we moesten stoppen in Siena als we de verhalen van andere mensen hoorden ..maar we zijn al blij dat we in dit mooi stukje Toscane konden wandelen…zo kan men nog altijd dromen !

      Like

Laat een reactie achter op guidowke Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s