Van Ossendrecht(NL) naar Bergen op Zoom(NL)via GR12.

Het is al veertien dagen geleden dat we naar  Bergen op Zoom waren gewandeld, we parkeerden onze auto aan de kerk van Ossendrecht en begonnen opnieuw de GR12 te volgen ..het beloofde terug een zeer groene wandeling te worden.20190707_105704.JPG

We passeerden inderdaad heel veel boswegen en vennetjes vooraleer we Huijbergen naderden..helaas vonden we geen enkel bankje om eens even te genieten van deze mooie heide ,ook later niet toen we het dorp  in de verte zagen…20190707_12085720190707_125923

Zoveel boswegen later kwamen we dan in de omgeving van de luchthaven van Woensdrecht, daar konden we zweefvliegtuigjes zien opstijgen en dalen .. het leuke was  dat ondanks de weinige energie dat ze verbruiken,je ze nog altijd door de wind hoort  zoemen.

20190707_133127

20190707_133458

IMG_20190707_14054309620190707_154317.JPGWe volgden verder de GR12 , nu terug door de Wouwse Plantage die we reeds van de GR5 kennen, we passeerden nog een mooi stuk heide vooraleer we door de Boslustweg.. Bergen op zoom naderen en we dan eindelijk na 21,5 km in de Stayokay onze welverdiende pauze houden voor we terug onze bus naar Ossendrecht nemen.

Vanaf hier begon het Floris-V-pad LAW (eveneens de GR12).Knipsel.PNGBergen op zoomGR12

Klik op de kaart om de track op ViewRanger te zien.

Van Putte naar Ossendrecht(NL)via GR12.

Het is was weer een tijdje geleden dat we onze wandelschoenen aantrokken voor de GR12, verleden week was het zover..de temperaturen waren wat afgekoeld ,wij dus op weg naar Putte .

We parkeerden onze wagen in Putte ,met de grensfeesten die op gang kwamen waren we blij nog ergens een plaatsje te vinden, en we begonnen terug de GR12 te volgen naar Ossendrecht ..een wandeling van een kleine 12 km zou de volgende wandeling naar Bergen op zoom minder lang maken.20190630_131608.JPG

We volgden de GR  door het Moretusbos richting Ravenshof, voorbij het kasteel liepen we een dreef in die recht naar een prieeltje ging , de dreef ging verder het bos en en de boswegen volgden elkaar op ..soms door de typische mulle zandwegen van de Noorder-Kempen.

 

We waren dan ook niet verbaasd dat er.. af en toe ruiters passeerden, we liepen voorbij de Ruige Heide van Zandvliet en volgden een stukje van de Brabantse Wal totdat we de Nederlandse grens overstaken . ..

Eénmaal het bos uit, want bos was er hier genoeg .. hebben we onze dorst gelest in één van de twee cafeetjes die we tegen kwamen, daarna ging de GR12 recht de velden in…een veldweg die recht naar Ossendrecht ging.20190630_150436.JPG

Aan de kerk van Ossendrecht namen we de bus terug naar Putte waar de Grensfeesten  nu volop aan de gang waren ..

Knipsel.PNGOssendrecht

Klik op de kaart om de track te zien op ViewRanger

 

 

 

Wandelen door Toscane Via Francigena.

Dit jaar gingen we wandelen in Toscane ,de groene parel van Italie..Toscane is bij iedereen gekend en geliefd vanwege de mooie kunststeden ,zoals Firenze en Siena en de ontelbare liefelijke dorpjes die zo mooi in het Toscaanse landschap liggen.

Zo herinnerden we Toscane ook, nu gingen we er door wandelen..voor de heuvels waren we gewaarschuwd ,we kozen de maand mei ..de wandelmaand bij uitstek voor vele wandelaars, met een matige temperatuur van 22 graden is dit een prima wandelweer.

De Via Francigena, een pelgrimsweg  loopt van Canterbury naar Rome ,dwars door de Apennijnen begon de Via Francigena in Italië, wij zouden het stuk door Toscane lopen…en begonnen aan de etappe 26.IMG_20190518_164542_220

Vrijdag17Mei.

Met onze gepakte rugzak namen we de trein vanuit Antwerpen richting Parijs ,in Gare de Nord stapten we nog eens over naar Gare de Lyon,en konden daar al vrij vlotjes onze slaaptrein nemen naar Milaan ,onze gedeelde slaapwagon met twee Argentijnse meisjes was dik in orde.,in enkele woorden Spaans en Engels deelden we die avond onze reiservaringen en onze cultuurverschillen ..en leerden we de nationale drank “Mate” van Argentinië kennen.

Zaterdag18Mei,van Pietrasanta naar Camaiore, etappe 26.

Met een koffie en croissant namen we ons ontbijt in de trein ,en namen we in Milaan afscheid van de Argentijnse meisjes die nog verder reisden naar Venetië..wij namen de trein naar onze bestemming in Pietrasanta,daar waar onze wandelvakantie begon ..via de goed bewegwijzerde wegen begonnen we aan onze 9,43 km naar Camaiore ,een eerste kennismaking met de wandelwegen van Toscane!

Tijdens onze zoektocht naar een Pasticceria in Pietrasanta  zagen we hoe mooi dit stadje was..de motregen belette ons om buiten op het marktpleintje onze koffie te drinken ,met onze Panini op zak vertrokken we iets later in de lichte motregen Via Francigena naar Camaiore.

De eerste kilometers gingen op verharde wegen ,voor verharde wegen hadden ze ons ook gewaarschuwd, ook voor de Italiaanse chauffeurs ..het was soms wel opletten geblazen, maar meestal viel het wel mee ..waarschuwingsborden lieten je op tijd weten dat je op minder veilige wegen terecht kwam, en op drukke wegen hadden ze grintpaden achter de vangrails gemaakt,je kon er soms niet onderuit, om van de éne wandelweg naar de andere wandelweg te geraken ,moet je al eens een drukke weg of verharde weg oversteken..20190518_141713

Omringd door de bergen ,waren we in het dal aan het wandelen ,je zag de mist op de bergen hangen, het gaf mij een akelig gevoel ..een opgesloten gevoel,nu weet ik meteen weer waarom ik een hekel aan die donkere bossen heb…als zijn ze wel prachtig om zien hier in Toscane.,het stijgt en het daalt ..en al gauw gaan de jassen uit en wandelen we alleen in ons T’shirt in de lichte motregen dat soms aanvoelt als een verfrissingsspray., we komen Camaiore binnen langs een riviertje”Lucese”, lopen over het bruggetje zo het stadje binnen naar ons eerste logement.

In Camaiore zorgen we voor onze Credenziale, die konden we krijgen in het pelgrimshostel, dit zijn altijd mooie herinneringen ..en tevens een bewijs dat je er bent geweest. 

Zondag 19Mei,van Camaiore naar Lucca, etappe 27.

Bij ieder logement is het anders, hier moesten we zelf voor ons ontbijt zorgen…gelukkig waren er genoeg cafetaria’s die open waren op zondag en die voor ons ontbijt en lunch  zorgden ,we gingen vandaag naar Lucca ,zo’n 23km ,ze voorspellen regen en hangt er opnieuw een mist op de bergen…het stijgt en het daalt en we krijgen mooie landschappen te zien ,het lijkt alsof ze de dorpjes in het landschap hebben gegooid, en de Cipressen hier opeens uit de grond schieten.

20190519_102557.JPG

Juist voor dat we terug de natuur induiken komen we dan toch een barretje tegen ..een koffie op tijd en stond is nooit slecht, in die barretjes kun je van alles kopen ,broodjes, drankjes ..goed dat ze er zijn ! 

We schieten terug de natuur in net als het begint te regenen..gelukkig voel je dat niet zo in een bos dachten wij ..nee hoor,nat werden we ..in droge periode’s werden onze broeken dan weer nat van het hoge gras…niet alleen Toscane zag er groen uit, 😦 de beekjes en de watervalletjes stroomden alsof het een lieve lust was ,Frank Deboosere zou hier jaloers geworden zijn !

In één van die natte periode’s ,zijn we dan onderweg in een dorpje even gaan schuilen in een pelgrimhostel,terwijl we onze lunch in het droge aan het eten waren kwamen twee  kranige Zwitserse dames binnen ,de conversatie was geen probleem ..ze spraken net zoals wij meerdere talen in hun landje, met een”Hou de moed er in”vervolgden we terug  onze weg in de regen..och we waren niet te beklagen ,we passeerden mooie dorpjes die net op de heuveltop lagen ,en die we later dan weer op een afstand zagen ..heel mooi !20190519_132309.JPG

We doken terug het groen in ,stijgen en dalen ..zo ging het hier voortdurend,wandelpaden veranderden soms in kleine beekjes, tot we terug een paar verharde verkeersluwe wegen te zien kregen ,dat bij regenweer soms al  eens welkom was , we naderden Lucca en net zo’n vijf kilometer voor Lucca hadden we toch wel een stop verdiend…in een Italiaans familierestaurant, hier waren weer woorden tekort …de lekkerste Pasta gegeten ooit, een aanrader !20190519_155301.JPG

Met onze buikje rond hebben we nog de vijf resterende kilometers gewandeld, naast de rivier “Serchio” bereikten we zo Lucca …een weerzien na 20 jaar ,niks was veranderd ..het gele plein was nog steeds hoe het in mijn gedachten bewaard was gebleven.

20190520_092814.JPG

20190520_092731.JPG

Maandag 20Mei,van Lucca naar Altopascio,etappe 28.

Voor we Lucca terug verlieten door één of andere stadspoort, zijn we eerst gaan ontbijten..we hadden van ons logement ontbijtbonnetjes gekregen ,de cafetaria lag wel nog een kwartier lopen ..tegen dat we dan goed en wel vertrokken waren uit Lucca waren we al goed wakker!

IMG_20190519_163645265_HDR.jpg

 

We verlieten Lucca door één der stadspoorten, en beginnen terug nattigheid te voelen,er was regen voorspeld..het regent goed door deze keer ,vijf mensen met poncho’s schuilen voor de regen ,arme toeristen denken wij ..eventjes later vinden wij ook een plaatsje om te schuilen, ik waarschuw mijn wederhelft “als dit zo blijft , ga ik liever met de bus”wederhelft krijgt me gesust ,en het stopt met regenen..we lopen verder en beginnen aan de etappe naar Altopascio, dat nu ook niet één van de mooiste etappes was ..veel langs drukke wegen en industrie, veel geharde wegen..tja het kan niet altijd perfect zijn , overal heb je wel eens een etappe dat tegen valt..

In Capannori haalden we in een toeristenburo onze stempel ,en honderd meter verder drinken we koffie in de zon …eindelijk zon ,we genieten als is het maar voor even..en we lopen verder als het terug begint te regenen.

Onderweg komen we een gedenkplaatje tegen van een zekere Cor Vanlaer,74 jaar uit Antwerpen…hier gestorven op de Francigena, geen slechte plaats om te sterven dachten wij ..beter hier op de Francigena dan in één of ander tehuis .

We passeren nog een verlaten en vervallen kerkje met bijbehorend kerkhof.,maar die vervallen kerkjes of sobere kerkgevels willen hier niks zeggen in Italië, het is de binnenkant dat telt .. en die zijn meestal heel rijkelijk versierd en prachtig om te zien !

Zo’n acht km voor Altopascio passeren we Porcari een klein dorpje ,waar we een stop houden om even iets te eten in een barretje..de Italianen in het barretje zijn verstomd dat wij ons toch verstaanbaar kunnen maken en voelden zich schuldig omdat ze geen woord Engels praten…de conversatie die daaruit volgde was schitterend ,en was eigenlijk een film waard !

IMG_20190520_135649178_HDR

 

We naderen Altopascio ,een mooi dorp op de Via Francigena.,in ons logement maakten we kennis met onze gastheer en zijn moeder ,die ons vertelde over het leven in Altopascio en het muzikale leven van haar zoon..het logement heeft een mooie locatie in het dorp ,vlak onder de kerk en heeft als voordeel dat ze ook een spaghetteria hebben, ver moet je niet lopen als je wilt eten.

Dinsdag 21Mei,van Altopascio naar Fucecchio, etappe 29.

Na het gezellig verblijf en ontbijt ..zeg nu nog eens dat Italianen geen vriendelijke mensen zijn ,vertrokken we naar Fucecchio, deze etappe hebben we in tweeën gesplitst..29 km was teveel volgens onze vakantienormen.

Op deze etappe hebben we vooral kennis gemaakt met de mooie overblijfselen van de Romeinse wegen ,niet gemakkelijk om te lopen ,maar wel mooi om zien.. we stelden ons voor hoe het vroeger moet geweest zijn met veel minder goed schoeisel aan hun voeten.

Toen we boven waren ,kwamen we voor de eerste keer onze vijf Nederlanders tegen in hetzelfde barretje, mensen uit Groningen..ze legden de zelfde etappes af zoals wij ,we zagen elkaar dan ook regelmatig terug,nadien ging het terug verder ,deze keer door mooie boswegen , als die niet zo modderig en slijkerig waren geweest ..geen wonder ook met die regen van de voorbije periode,onze broeken waren in de kortste keren besmeurd en onze schoenen wogen op slag een kilo meer ..boven gekomen ,stonden de Nederlanders daar al met hun korte broek en propere schoenen..ik vroeg ze hoe ze dat hadden klaar gespeeld?,ik noem ze nu Nederlanders omdat ik hun namen niet ken ,na San Gimignano zijn we ze uit het oog verloren …

Voor volgende wasbeurten te vermijden heb ik die korte broek s’ anderdaags ook maar aan gedaan , koud was het nu niet meer..en we kregen nu zelf de zon te zien !

In Ponte Cappiano hebben we opnieuw een stop gehouden in een Osteria, we wisten dat er in de buurt waar we verbleven niet veel eetgelegenheden waren, dus hebben we van de gelegenheid gebruik gemaakt om eerst onze maag te vullen voor we de verdere zes km aangingen, terug een lunch om U tegen te zeggen ..voor geen geld , hebben wij een drie gangen menu gehad met drank inbegrepen, dat was ook één van de enigste keren dat we zo weinig hebben betaald…Italië is nu niet het goedkoopste land om te reizen.

20190521_145634

We staken in Ponte Cappiano het kanaal over en wandelden nog zes km verder op de Via Francigena tot we onze bestemming bereikten, de wandeling ging redelijk vlot ,alles was plat …het laatste platte stuk althans !

Woensdag 22Mei, van Fucecchio naar San Miniato, etappe 29.

Ons verblijf was een toonbeeld van Italiaanse elegantie en gastvrijheid ,de gastvrouw verdiende een 10/10… Fucecchio was een mooi klein stadje en had een mooi oud stadsgedeelte,waar je op het kerkplein een mooie uitkijk had op het andere stadsgedeelte van  Fucecchio, het hele stadje was versierd met vlaggetjes ..was het hier niet dat de Italiaanse Giro door kwam ?20190522_101400

Enfin ,we verlieten Fucecchio en vervolgden onze weg Via Francigena, de wandeling was deze keer maar 10,7 km lang ,in het begin was het nog plat en we wandelden verder op een soort van dijk of berm ,later langs boerderijen en wijngaarden totdat we in de verte  San Miniato al op de heuvel zag liggen ..en die heuvel moesten we op!20190522_113836

Van beneden San Miniato(Basso) naar omhoog..één van de vele kuitenbijters dat Toscane bezit ..éénmaal boven, konden we San Miniato bewonderen in zijn geuren en kleuren, onze logement was sober en klein ,maar bezat wel een klein balkonnetje met een mooi uitzicht op het Toscaanse landschap, het was zijn geld waard !IMG_20190522_162857_125

 

San Miniato is heel bekend voor zijn truffels ,de witte truffel,de zomertruffel ,laat dit nu mijn lievelingspasta zijn”Pasta met truffel “lekker ..je moet natuurlijk van de overheersende geur houden..die je soms op afstand al kan ruiken, mmmm

Een avondwandeling door de straatjes van San Miniato was wel nodig om de nodige calorieën af te werken.

Donderdag23Mei, van San Miniato naar Gambassi Terme, etappe30.

Deze etappe is er één om nooit te vergeten ,de landschappen onderweg zijn wondermooi..op de  heuveltoppen in Val d’Elsa, en langs de wijngaarden van Chianti .

De moeilijkheidsgraad lag vandaag een beetje hoger ,niet alleen  de afstand van 25 km ..maar ook het gebrek aan eet en drink gelegenheden, op regelmatige afstand vond men wel drinkbaar water en picknicktafels, qua stijgen en dalen mocht het die dag ook wel tellen..onderschat Toscane niet ,het stijgt en daalt voortdurend !

20190522_152923 (2)
San Miniato.

Het ontbijt was karig zoals de kamer sober was ,we vonden gelukkig een Pasticceria waar we iets voor de lunch konden kopen, kort nadat we San Miniato verlieten begon het landschap zich al te veranderen, het waren schilderijtjes wat men zag ..een golvend tapijt dat zich uitgerold had ,met daarop enkele wijngaarden, daartussen enkele lichtgroene grasvelden ,stukjes donkere gekleurde bossen, met daarnaast wat cypressen op een rijtje en hier en daar een Toscaans huisje ..hier moet een kunstenaar aan het werk geweest zijn , ik kan het niet anders beschrijven..ieder boompje en struikje lijkt  berekent, ieder huis in de zelfde Toscaanse stijl ..geen potpourrie van bouwstijlen  zoals in vele landen.20190523_101915 (2).JPG

Nadat we een hele tijd op een verharde weg liepen,splitste de weg zich nu en zag je in de verte al de weg kronkelen tussen het landschap ,op de heuvel af en toe een huis die daar wat verloren leek te staan ,en alsof het landschap nog niet mooi genoeg is ..zagen we links en rechts rode en gele veldbloemen de grasvelden nog wat inkleuren…als je dan bijna boven bent ,staan de slanke cypressen aan de kant van de weg je nog wat toe te juichen.20190523_112232.JPG

Het werd tijd voor een pauze in Coiano.,bij een ruïne van een kerk  was er rust en watervoorziening, we waren niet alleen toen wij daar toekwamen, vele wandelaars namen hier een pauze en hadden het zelfde idee als wij ..ook de Nederlanders zagen we daar , een Frans gepensioneerd koppel die al een paar maand onderweg was, Italiaanse fietsers.en wandelaars,een Nederlander die het helemaal alleen deed..informatie werd uitgewisseld tijdens een praatje ,en iedereen wenste elkaar nog een goede Camino toe , wij gingen er ook van door ..

20190523_122907.JPG
Coiano.

20190523_131338.JPG

Deze keer ging het door holle wegen van een wijngaard, op holle wegen door het bos tot we terug in het open landschap terecht kwam , wat men nu zag wat onvoorstelbaar ..groene grasvelden die golfden in het landschap ,met daarin in een kuiltje ergens een boerderijtje ,de zon wist precies waar ze moest schijnen ..een kudde miniatuurschapen die ergens  op een heuvelrug  stond te grazen, te mooi voor woorden  !20190523_13373620190523_13430520190523_14272520190523_144838

Zo bleef het inderdaad nog een tijdje doorgaan ,de Nederlanders hadden we bijna ingehaald ,de mooie landschappen doet het tempo wat vertragen ..maar waarschijnlijk speelde de warmte en de zon nu ook parten in ons tempo, je merkt het verschil wel bij het wandelen zon of geen zon ..de weg langs de wijngaarden was heel vermoeiend en iedereen was naar een fris drankje of  koele pint aan het smachten.. bij  het aftellen van de kilometers naar het barretje geraakte ik nog net tot aan het terras ,mijn voeten waren oververhit aan het geraken ,andere sokken en een frisse pint deed wonderen.

20190523_162831.JPG

Daarna was het nog een kleine drie kilometer tot Gambassi Terme, en we hoopten in stilte dat ons logement niet zover meer was..de Nederlanders kwamen er nadien ook aan in het zelfde logement en waren net zo blij dat deze mooie,maar toch vermoeiende wandeling gedaan was.

20190523_165703
Gambassi Terme.

Vrijdag24Mei,van Gambassi Terme naar San Gimignano, etappe31

We verlaten Gambassi Terme na het ontbijt in het mooie logement, het huis en de Italiaanse Mama kwamen net uit een boek ,het was er gezellig logeren..uitgerust begonnen we terug aan onze nieuwe etappe.

Naar San Gimignano gingen we, de route was niet zo erg lang ..maar niet te onderschatten, de hoogtemeters konden weer tellen .., de mooie Toscaanse landschappen kwamen ons weer tegemoet ..nu kregen we echt van die lange grintwegen te zien met de bijhorende cypressen, het waren soms beelden uit een boek maar nu in het echt…20190524_12012520190524_12024720190524_104838Langs de Chianti wijngaarden bleven de wegen kronkelen in het landschap ,en wij genoten 100% van deze mooie omgeving, we kwamen door dorpjes en zagen later ,veel later ..San Gimignano op de heuvel staan ,pas toen we het klooster zagen ..bereikten we het hoogste punt van onze wandelingen, en zagen we San Gimignano naderen.20190524_134452.JPG

Het klooster was een oase van stilte ,en dat werd hier ook gevraagd van de passanten…daar hebben wij ons even de tijd genomen om even te pauzeren, met een volledige stilte en een fantastisch panorama.

Na onze rustpauze  gingen we terug verder met onze wandeling ,en zagen we een bord verschijnen dat we op een onveilige weg kwamen , we waren gewaarschuwd ..en dat was maar goed,aan de juiste kant lopen is dan het beste .. dan zie je de chauffeurs uit de bocht komen en omgekeerd.

De weg was weer één stijgen en dalen, maar nu konden we ons tenminste troosten aan het mooie landschap terwijl we verder liepen op de drukke verharde weg naar San Gimignano,de landschappen werden niet minder mooi toen we San Gimignano naderden, het was alleen een drukte van jewelste ..wat wil je ,we kwamen net van het klooster ?20190524_133948

20190524_142922
San Gimignano.

We volgden de menigte naar het plein met de torens ,daar waar ze staan aan te schuiven voor een ijsje ,s’ avonds hebben we dat ook gedaan ..het is inderdaad het beste ijs dat ik  ooit gegeten heb !

IMG_20190525_220847_173
Aanschuiven bij Gelateria Dondoli.

S’ avonds komt San Gimignano volledig tot rust , lege straten ..tot de volgende ochtend het volledige circus opnieuw begint, mensen worden van de bussen gedropt en de gidsen staan klaar om in de kortst mogelijke tijd alles te tonen.

Zaterdag25Mei, Rustdag in San Gimignano.

Wij hadden hier een rustdag gepland, en konden nu in alle rust uitslapen,en ontbijten met een mooi uitzicht op het landschap van San Gimignano…, later bezochten we het stadje uitgebreider…toen we op zoek waren naar een wasserette en supermarkt,dat moet soms ook gebeuren.

Zondag26Mei,Van San Gimignano naar Strove, etappe 32.

Deze etappe hebben we opnieuw in tweeën gesplitst, we waren in vakantiemodus..met  16 km zou de wandeling nog lang genoeg zijn vandaag ,ze voorspelden terug regen ..en dat net als we door een heel mooi gebied lopen.

20190526_094732 (2).JPG
San Gimignano,het Manhattan van het middeleeuws Toscane.

Niks gekort ,we genieten nog terwijl het droog is van de wandeling, we overschrijden hier modderige wegen, slijkerige wegen en ontmoeten terug twee gepensioneerde Franse mensen uit Regio Parijs, die ook al een tijdje onderweg zijn ..op hun tempo,ze hebben tijd genoeg ..enkele wegen later nemen we een rustpauze aan een cafeetje of beter gezegd , een meneer dat een cafeetje uitbaat voor de pelgrims en wandelaars, en daar ontmoeten we een Fransman uit Nice..met een gezellige babbel  laten we even de tijd voorbij gaan en  genieten van onze koffie , dat zou waarschijnlijk het enigste cafeetje zijn op deze etappe…met toelating van de hond , gaan we terug op pad ..het begint te regenen, te miezeren, te weinig om een jas aan te doen .en we wandelen verder,we overschrijden tweemaals een beekje met behulp van grote stenen , voor wederhelft waren die niet nodig ..hij heeft lange benen, maar toch ..het beekje stond al goed vol.

Het begon serieus te regenen ,jassen werden aangetrokken en er werd verder gewandeld ..mijn brilglazen gingen al snel bedampen, en zonder zie ik niks ..miserie ,miserie ..als je dan aan het stijgen bent op rotsachtige paadjes, onze schoenen waren doornat aan het worden ,gelukkig geen natte voeten ,de jassen idem ..die sprookjes van waterdicht daar begin ik toch stilaan niet meer in te geloven,nat = nat en daar helpt niks meer !

De volgende koffiestop of barretje in een dorp was in aankomst ,het was zondag en we mochten al blij zijn als er iets open was ..hier was het barretje tot één uur open ,we arriveerden zo’n tien minuten voordien,de eigenares bleef haar zaak open houden tot de laatste minuut en hielp iedereen zoveel mogelijk ,we mochten daarna het terras nog gebruiken ..dan zaten we tenminste nog in het droge.

Het bleef regenen en de wandeling ging verder,onze natte jassen werden terug aangetrokken ..en weer op pad, nadien kregen we dan af en toe eens een opklaring en waren de jassen dan weer veel te warm.. misschien hadden we beter ons zwemgerief mee genomen ,wegen met grote plassen maakten dat we soms niet wisten hoe we moesten lopen tussen de plassen ,op de bermen ?20190526_121606.JPG

Wat bij mooi weer van die mooie zanderige veldwegen langs wijngaarden waren ..waren nu echte modderpoelen ,van die hele vette modder… je kwam geen meter vooruit, continu moest je oppassen dat je niet uitgleed, en het beste plaatsje op de berm uitzoeken..man man , man .

NU kan ik er mee lachen , maar ik was toen wel aan het sakkeren..mijn handen waren verrimpeld van de regen bij het vasthouden van de stokken, en zonder stokken ging het niet in de modder..uiteindelijk zijn we terug op de verharde wegen terecht gekomen ,en konden we eventjes bekomen tot de volgende modderwegen eraan kwamen.20190526_153110.JPG

Jammer eigenlijk ,maar het was niet anders..gelukkig was alles plat totdat we bij onze bestemming aankwamen, daar kon ik weer lachen ,het lekkere eten was een troost.. wij hadden het verdiend !

Maandag27Mei,van Strove naar San Martino, etappe32.

Een wandeldag van 14km  stond er op het menu , de voorlaatste wandeling ..we gingen eerst genieten van het droge weer en gingen nu richting Monteriggioni, langs wijngaarden,door stukjes bos en langs een prachtig bewaard gebleven abdij van”Abbadia in Isola”,heel mooi .., we liepen verder de heuvel op en zagen in de verte al Monteriggione staan ..maar dat duurde nog een tijdje vooraleer dat er waren, we moesten de heuvel nog op !

IMG_20190527_104458523_HDR.jpg

20190527_110925.JPG

Onderweg zagen we velden vol klaprozen en andere veldbloemen ,en daar achter Monteriggione ,een dorp op een heuvel ..of was het meer een fort ?,want heel het dorp was ommuurd ..het waren weer echte postkaartjes!20190527_114704.JPG

De heuvel was de zoveelste kuitenbijter, en ééntje die je goed voelde…boven zijn we dan toch geraakt en gingen dan door de poort van Monteriggione, je kan het niet bedenken wat ze hier allemaal verkochten ..of er hier nog mensen woonden,dat betwijfel ik ..we hebben er in ieder geval een terrasje gevonden waar we iets konden drinken en onze meeneemlunch bestelden ,daarna ging het terug verder door de mooie wandelwegen tussen de heuvels ..ergens in een dorpje zou er terug een pelgrimstop zijn ,waar je iets kon drinken per donatie , dat hebben we dan ook gedaan .

Nadien wisten we dat we even van de Via Francigena moesten afwijken, mits onze bestemming van de route lag ..begint het dan weer te regenen, we nemen de andere weg  op een heel smal padje en komen dan enkele wegen later op onze bestemming aan in een agriturismo gebied, als het mooi weer was geweest  was dit alvast een topper geweest , nu zei het ons niet veel ..het goot buiten en alles was nat ,en we zaten hier in the middle of nowhere, geen lekker restaurantje ..niks.

Maar we hebben hier niks tekort gehad , de gastvrouw was zo vriendelijk om voor ons te koken ..en met een glaasje Chianti wijn was de avond zeker geslaagd !

Dinsdag28Mei,van San Martino naar Siena, etappe33.

We lopen de laatste etappe vandaag , naar Siena zo’n 13 km20190528_091706.JPG

Bij het verlaten van San Martino wandelen we door een lange groene dreef , het is voorlopig nog droog, ik durf het al bijna niet meer uit te spreken..onze kledij en schoenen voelen nog vochtig aan,het heeft niet goed kunnen opdrogen ..geen nood,het is de laatste etappe vandaag !

 

De eerste kilometer gaan op verharde wegen en we wandelen langs een landingsbaan voor parachutisten, we zien dat er ergens een gedenkplaatje staat voor gesneuvelden..een mooie vlakte ligt midden in het natuurgebied,we wandelen verder tot we de Via Francigena terug bereiken,en volgen de borden die richting bos wijzen ..voorbij velden met klaprozen en een pyramide die verwijst naar de tijd van de Romeinen ,we vervolgen onze weg naar Siena door plassen en modder tot we terug op de verharde weg komen en ze aanduiding geven dat we van de veilige weg af zijn,en het blijft stijgen en dalen tot in Siena..want daar ondervinden we de laatste kuitenbijter van Toscane…maar één ding is zeker ,het Toscaans landschap is mooi en blijft mooi..we wandelen in Siena naar de Piazza Campo waar het eindpunt is .

 

20190528_114354.JPG

Daags nadien zijn we Siena gaan verkennen, en een dag later…op de terugweg naar huis zijn we toch nog even de zon gaan opzoeken aan de Italiaanse Riviera, Milaan, Parijs en Antwerpen.

We zijn blij dat we Toscane eens op een heel andere manier mochten beleven en bekijken .. qua weer hadden we iets anders verwacht,maar met die Toscaanse heuvels was het misschien nog niet zo slecht ??

Ciao Italia !!

Binnenkort nog meer foto’s !

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Van Bokrijk naar Zutendaal via GR5

Na een goede nachtrust en het lekkere ontbijt konden we er terug tegen aan, we verlieten de bebouwde kom van Bokrijk, en volgden de GR5 door het groen.

Naar”het kanaal” dat een serieus sluizencomplex had..deze keer moesten we het kanaal niet over en bleven we de GR5 volgen op de groene paadjes die ons terug naar de vijvers en heide bracht ..de heide stond nog niet in bloei en zag er nog een beetje droog uit, maar toch vond ik het hier heel mooi ..de gele brem stond dan wel in bloei.20190505_10531420190505_110605

Voorbij vijvers kwamen we natuurlijk ook weer ,en op bospaden stapten we ook.. die waren soms welkom…vooral als er van die miezerige regen viel,maar klagen mogen we niet …we hebben niet veel last gehad van de regen en het koude weer.

Toen we door De Maten aan het lopen waren, terug een natuurgebied hier in Limburg…hoorden we opnieuw het lawaai van de watervogels en de boomkikkers ,dat verschillende eendensoorten en watervogels hier hun thuis gevonden hadden was niet moeilijk..wij zagen er één met een kraagje en een kuifje ,de fuut ..nog nooit van gehoord!20190505_114217.JPG20190505_115314.JPG

Daarna liepen we terug door de bebouwde kom van Genk ,tenminste twee gehuchtjes van Genk ,Termien een gehuchtje van Genk bezat een oude water of slagmolen ..dat later gerestaureerd was ,de taverne was al jaren dicht zo te zien ..gelukkig was er op de hoek van de straat een sportscafé ,de nostalgie droop van de muren en ons koffiegeluk kon niet meer op !

Langerloo… waar in Langerloo de mooie natuur het uitzicht van de lelijke torens compenseerde.,en we even later de lourdesgrot in het bos passeerden, een lege Lourdesgrot weliswaar…iedereen was waarschijnlijk naar de overkant gaan bidden met de Heilige Trappist 😉

We naderden Zutendaal….aan de bushalte aan de kerk namen we de bus terug naar Genk, daarna één naar Hasselt, Hasselt -Bolderberg waar onze wagen geparkeerd stond.

Voortaan beginnen onze volgende etappes niet meer in België..bij deze hebben we alle etappes in België gelopen !Knipsel.PNG Bok-Zutendaal

Klik op de kaart om de track op ViewRanger te zien 

Van Bolderberg naar Bokrijk via GR5

Op de Parking naast de kerk in Bolderberg lieten we onze wagen achter voor twee wandeldagen, we hadden ons geen slechter wandelweekend kunnen uitkiezen…ze hadden regen, onweer en hagel voorspelt ,goed voorzien van regenkledij dus begonnen we de GR5 te volgen.20190504_10494420190504_104851

De eerste uren zouden nog droog blijven en daar hebben we dan maar van gebruik van gemaakt om de vijsvijvers op het domein Bovy te bewonderen en daarna in Stokrooi nog vlug wat fruit te kopen van de plaatselijke fruitboer ,hij vroeg of we “het Kanaal “al gezien hadden..Stokrooi lag inderdaad aan het kanaal en dat gingen we nog wel eens oversteken, we wandelden Stokrooi voorbij  en volgden de GR5 verder richting Herkenrode, eerst staken we de Demer over…die stroomde rustig verder richting Diest en was hier nog niet in zijn volledige breedte uitgedeint, de Demer passeerde ook de Herkenrodeabdij ..die wij op het moment dat de regen uitbrak net op tijd bereikten.

 

Terwijl we in de “De Paardestallen” van de Herkenrodeabdij onze lunch aan het verteren waren ..gingen buiten de hemelsluizen open ,toen de meeste nattigheid uit de lucht gevallen was en onze lunch verteerd was ..gingen we terug op pad,de zon scheen alsof er niks gebeurd was..we naderden”De Wijers” een natuurgebied dat uit meer dan 1000 vijvers bestond , verstomd van zoveel natuur te zien hier in Limburg….we waren hier van natuurschoon al heel verwend geweest op deze etappe.20190504_135703.JPG

De wandelwegen passeerden de ene vijver na de andere en de boomkikkers en eenden deden hun best om elkaar te overtroeven op hun concert, we bleven de paden volgen en probeerden de bewoners niet  te storen in hun speeltuin ..het was mooi om te horen.20190504_135815.JPG

Nadat we de paalsteen van Kuringen, Hasselt en Zonhoven voorbij gelopen waren,staken we de spoorweg over,passeerden we twee kleine oorlogsmonumenten en liepen daarna  richting natuurdomein van de Kiewit in, langs vijvers ..hoe kan het ook anders,de knuppel paden hielden onze voeten gelukkig droog, eenmaal we terug in het bos waren zag ik een ree zich stokstijf houden, kwestie van zich te camoufleren als een boomstronk.. en het was hem bijna gelukt!

 

De weg ging verder door het bos van het domein ,waar we later een drankgelegenheid aantroffen en waar we dan ook gretig van  gebruik hebben gemaakt, een koffie kan soms deugd doen ..

20190504_145538.JPG
Natuurhuis Domein Kiewit.

De route ging verder door het bos en langs de vijvers , in één van de vogel kijkhutten bleef ik staan om een foto te nemen ,de eendjes waren al zo gewoon aan de bezoekers dat er al ééntje buiten adem kwam aangezwommen…brood geven aan de eenden is uit den boze ,wij stapten dus zonder pardon verder op de knuppel of vlonder paden van het domein Kiewit.

 

De vijvers waren overal aanwezig , links , rechts waar je maar keek ..overal zag je wel ergens een vijver, we genoten erg van deze mooie natuur ..zo naderden we Bokrijk , dat voor velen heel bekend is vanwege zijn historisch openluchtmuseum.

 

Veel hebben we er niet van gezien..we waren blij dat deze etappe ten einde was en later in ons logement even konden nagenieten van deze wandeldag .

Knipsel.PNGBokrijk

Klik op de kaart om de track te zien op ViewRanger

Van Braine- L’ Alleud tot Braine- le- Chateau via GR12 en via de GR127 terug naar Braine- L’ Alleud.

Het was al bijna een jaar geleden dat we hier de GR12 verlieten, we parkeerden onze wagen aan de kant van de weg waar parkeerplaats voorzien was voor de bezoekers van het Hallerbos….want een dag zoals de 1 ste Mei lokt veel bezoekers in het Hallerbos.

20190501_115115

Een bewolkte maar toch zonnige dag ,zo vertrokken we op onze wandeling ..we volgden terug de GR12 waar we vorige keer geëindigd waren door een smal pad midden tussen de velden ,het pad liep nadien over in een holle weg en langs de rand van de bebouwde kom..heel erg bebouwd was het niet ,we bleven de GR12 volgen langs een bosrand tot we het Hallerbos bereikt hadden..en we netjes op de paden bleven lopen, zoals verwacht waren we hier niet alleen in het bos ,net als de vele bezoekers namen wij ook foto’s van het prachtige bos ,het frisse groen van de loofbomen gaf een mooi contrast met de blauwe hyacienten..en dat ondanks we een beetje laat op het seizoen in het Hallerbos aan het wandelen waren.. was het nog steeds mooi om zien ! 20190501_12395720190501_12453020190501_124535

De GR12  gaf met dat korte stukje toch een goede indruk van het immens grote bos en liepen we later al het bos uit richting “Braine Le Chateau”…maar eerst passeerden we met enkele veldwegeltjes de E19, tot we de GR12 volgden voorbij de watermolen ..en het kasteel daarbij naderden.

20190501_133339Na 8 km besloten we een pauze te nemen in de plaatselijke Brasserie van “Braine le Chateau”,dit was dan ook de enige gelegenheid  dat we op deze wandeling te zien kregen, na de rustpauze ging de wandeling verder en we volgden we de GR12 nog een stukje , vanaf hier zou het volgende keer gemakkelijker zijn om de GR12 te hervatten..we begonnen nu de GR127 te volgen” Brabant Wallon” met zijn vele Sentiers .

De vele Sentiers van de Brabant wallon spaarden hun heuvels en hun bossen niet ,we kregen ze allemaal te zien van “le Bois de Clabecq, Bois de Hautmont, Bois de Ophain” …wat was het hier heerlijk wandelen ! 20190501_161957

Zo bleven we de GR127 ( geel-rood) volgen tot we terug op de Ravel kwamen waar we vorig jaar naar Braine l’ Alleud liepen, nu was het in de omgekeerde richting ..we passeerden nog de industriezone en staken de Chaussee de Tubize over ,en zagen onze wagen terug staan ..onze wandeling was ten einde ! 20190501_163843

Braine le chateau

Klik op de kaart om de track te zien op ViewRanger.

Van Diest naar Bolderberg via de GR5

Op de GR5 in België ontbraken nog steeds een paar stukjes ..we besloten dus met die mooie paasdagen naar Diest te gaan en verder te wandelen tot Bolderberg ,we vertrokken met de trein in alle vroegte en kwamen terug op de GR5 in Diest te wandelen.

20190421_095016.JPG20190421_09595020190421_100111

We begonnen waar we vorige keer gestopt waren..met de koelte en de stilte van de ochtend begon onze wandeling langs de Demer,voorbij de wandelboom van de Grote Routepaden en door de Schaffense Poort volgden we de GR5 nu door het bos richting Schaffen, staken de Demer over en kwamen in de vallei van de Zwarte beek ,na 10 km wandelen hielden we een rustpauze op een parcour voor paarden, alles was hier  voorzien voor paarden..op één van die zonnige bosplekjes hebben wij en ons picnicdeken er dan maar gebruik van gemaakt om een rustpauze te nemen .20190421_103705

Serieus .. van Diest tot hier,geen enkel bankje te bespeuren !

Na de show-jumping , gingen we terug op pad en volgden we de GR5 nu richting Lummen ,we passeerden eerst het Vredesbos dat nog aan het groeien was en daarna de “Honderjarige eik” ..en kwamen via een mooie holle weg in het centrum van Lummen ,in het cafe “Het Hukske” konden we even onze dorst lessen en ons al even insmeren voor de zon ,want die was ook al goed voelbaar…

20190421_140516Na de rustpauze in Lummen ging het verder tussen de mooie veld en boswegen, staken we het Albertkanaal over en gingen verder richting Viversel, voorbij de kerk van Viversel volgden we nu de GR5 op het pad van “De mars van de 11 Linie”, het bospad zag er erg droog uit ..maar de vijvers daarna waren om zo mooier! 20190421_16064820190421_160828

Omringd door het riet verschuilde zich hier menige watervogels,zoals de reiger dat we waarschijnlijk gestoord hadden en hier zagen opvliegen,de kikkers die we regelmatig uit hun vaste stek hoorden plonzen…een mooi natuurgebied !

Zo waren we Zolder-Terlamen genaderd en volgden we de GR5 nog de laatste 7 km door een prachtig natuurgebied richting Bolderberg.

Een natuurgebied met de typische witte zandwegen ,heide en Kempische den….we gingen de pelgrimsberg omhoog en aanschouwden nadien het mooie Limburgse landschap vanop een hoogte ,we waren blij dat het einde van onze wandeling in zicht was ..want de kilometers begonnen we toch te voelen …het is in ieder geval de moeite geweest !

20190421_165102
Kasteel Terlaemen.

20190421_16514020190421_165748

Na onze dorstlesser in de Savarin , namen we de bus terug naar Hasselt en reden dan met de trein probleemloos terug naar Antwerpen .

Knipsel.PNGBolderberg.

Klik op de kaart om de trail te zien op ViewRanger